10 powodów, przez które nie lubię szafiarek

Szafiarki to prawdziwa zmora polskiej blogosfery i show-biznesu. Jako przedstawiciel obu tych kategorii postanowiłem podsumować wszystko to, co o nich wiemy i co sprawia, że szczerze ich nie lubimy. W końcu nie są hejtowane bez powodu!

10. Szafiarki się kończą – nie w takim sensie, że jest ich coraz mniej, bo tendencja jest wręcz odwrotna, ale w znaczeniu metaforycznym. Wszyscy wielcy znawcy mediów ogłosili, że ten rok będzie końcem ich „karier”. I mieli rację, wystarczy przeanalizować podstawowe fakty. Jessica Mercedes, jak każda wkrótce-skończona szafiarka, relacjonowała z Nowego Jorku premierę kolekcji Balmain dla H&M i rozmawiała z jej projektantem. Maffashion z kolei wystąpiła m.in. w kampanii zegarków Versace, a Macademian nawiązała współpracę z Disneyem. W świecie mody oznacza to jedno – twoje pięć minut właśnie się skończyło. A nie jest tajemnicą, że lubimy tylko tych, którzy coś osiągają.

9. Szafiarki zarabiają za dużo – cztery tysiące złotych za jeden post na blogu? Ja muszę na to zapierdalać cały miesiąc od 10 do 17! Zarabiają więcej od pielęgniarek i górników razem wziętych, a to przecież niedopuszczalne. Każdy człowiek z kręgosłupem moralnym odmawiałby wielkim firmom takich wynagrodzeń, a przyzwoitość nakazywałaby oddawanie 75% dochodu na cele charytatywne. Tak jak robi to każdy z nas, uczciwie zarabiających korpoludków.

8. Szafiarki nie wyprzedzają trendów – to przecież nie one wypromowały w Polsce Instagrama czy Snapchata na wiele miesięcy przed tym, jak zapanowała na nie moda. Nie wspominając o tych nieszczęsnych ciuchach, bo zazwyczaj dostają je na szarym końcu i to jakieś resztki kolekcji.

7. Szafiarki retuszują swoje zdjęcia – mało tego, to im zawdzięczamy wynalezienie Photoshopa. Zanim pojawiły się szafiarki, fotki poprawiały jedynie undergroundowe mejkapistki z maxmodels.pl. Ale ciężko się dziwić, bo tylko blogerki wyglądają zupełnie inaczej na zdjęciach niż w rzeczywistości. Podczas medialnych imprez muszą pozować z kartką z imieniem i nazwiskiem, żeby fotografowie mogli je rozpoznać.

6. Szafiarką może być każdy – ja też mogłem nią być już wiele lat temu, gdy prowadziłem fotobloga, ale stwierdziłem, że to strasznie chujowe i nigdy nie będzie z tego pieniędzy. Dlatego teraz się reaktywowałem z blogiem, w końcu to nic trudnego. Od kilkunastu miesięcy możemy obserwować masowe zwolnienia i opuszczanie rodzin przez matki, bo wszystkie niewiasty i pedały w rurkach zakładają konta na blogspocie i wordpressie. W kilka dni od startu robią już kampanie za gruby hajs, a Zara głowi się, jak zmieścić tyle szafiarek w jednym hotelu w Barcelonie. W Dzień Dobry TVN musieli dostawić dodatkową kanapę i to wcale nie dla Michała Witkowskiego, bo nawet on był blogerką.

5. Szafiarki mają wszystko za darmo – tutaj chyba nie trzeba za wiele tłumaczyć. Ciuchy, wyjazdy, hotele i inne takie. W normalnym świecie, gdy dana firma zatrudnia kogoś, kto ma promować ich produkty, to ta osoba sama za nie płaci. Podobnie z dojazdem i noclegiem, jak ma farta to przekima się u znajomych na karimacie.

4. Szafiarki są ciągle na wakacjach – w polskim Kodeksie Pracy jest jasno napisane, że miejscem pracy nie mogą być: a) słoneczne kraje na południu Europy b) hotele z basenem c) Nowy Jork.

3. Szafiarki są nieprzydatne społecznie – w końcu zakładanie własnej firmy, sprzedawanie reklam, płacenie podatków i zatrudnianie ludzi nie pomaga polskiej gospodarce, a już na pewno nie jest dobrym przykładem dla innych szukających pomysłu na siebie. Maffashion powinna iść do wojska, a Jessica popracować w knajpie mamy na umowę o dzieło. To jest rozwój, a nie robienie dziubków przed lustrem!

2. Szafiarki nie mają prawdziwej pracy – co to za praca, w której przebierasz się w ciuchy, które i tak dostajesz za darmo, a potem ktoś ci robi w nich zdjęcia. Słyszał ktoś o takim „zawodzie” wcześniej? Gdyby tak naprawdę kochały modę to pracowałyby w sklepie z ubraniami, ale tylko w takim, w którym odzież nie jest produkowana przez ubogie dzieci w przeludnionych chińskich fabrykach. Przecież 95% konsumentów bojkotuje sieciówki, więc dlaczego one miałyby być inne? Sorry, ale branie udziału w sesjach zdjęciowych, tworzenie strony internetowej, profili na portalach społecznościowych, prowadzenie firmy i występowanie w telewizji NIE jest pracą, którą oprócz szafiarek, wykonywaliby inni ludzie. Czy tym w ogóle można się zmęczyć? No, szczerze wątpię.

1. Szafiarki mają super życie – jeżdżą po świecie, spełniają marzenia, zarabiają i to wszystko z uśmiechem na twarzy. I za to nie lubimy ich najbardziej, bo tak żyć chciałby chyba każdy z nas.